verslag Kleine Armoede Hulp

Verslag van anderhalf jaar Kleine Armoede Hulp

Tijdens de coronacrisis werd meer dan ooit duidelijk hoeveel mensen niet bereikt worden door instanties en overheid, ondanks hun buitengewoon kwetsbare positie.
Mensen die de weg niet weten naar die instanties, mensen met nauwelijks sociale en andere contacten, mensen die niet naar de gemeente durven omdat zij de overheid niet vertrouwen (zeker na de toeslagenaffaire), mensen die tussen wal en schip vallen, die al drie jaar naar de voedselbank zijn eweest, mensen die net te veel verdienen voor de voedselbank maar die niet rondkomen En dan is er nog een grote groep mensen die bijna nergens recht op heeft. Het bleek ook na corona een structureel probleem: Mensen die zwaar in de knel zitten en die geen hulp krijgen.
De Haella stichting begon in maart 2020 Kleine Coronahulp, een samenwerkingsverband van uiteindelijk 42 vermogensfondsen en bedrijven. Snel, toegankelijk en met maximale bijdragen van 2500 euro voor kleine initiatieven. In januari 2022 werd dit fonds gesloten en opgevolgd voor een nieuw fonds: Kleine Armoede Hulp, samen tegen eenzaamheid en armoede. Hoe nodig dit fonds was bleek toen in 2022 de energieprijzen en hoge inflatiecijfers nog meer mensen de problemen in duwde. www.kleinearmoedehulp.nl
Indrukwekkend en hartverwarmend zijn de duizenden mensen die het niet aan kunnen zien dat anderen in hun omgeving in de problemen zitten. Die een luisterend oor bieden, begrijpen hoeveel stress het leven in armoede geeft, hoe belangrijk het is om in een veilige omgeving even adem te kunnen halen, toch een huisdier te mogen houden, winterkleren te krijgen, een broodtrommel of ergens terecht te kunnen met vragen over onbegrijpelijke formulieren.
In dit rapport geven we inzicht in de vele projecten die uit Kleine Armoede Hulp zijn gefinancierd. We duiden trends en geven adviezen, zowel aan mensen die iets willen gaan doen als aan overheden en grote organisaties.
Het is hartverwarmend en hartverscheurend tegelijk dat mensen, vaak zelf met een laag inkomen, zich zo vol liefde en passie inzetten voor anderen. Ze knokken tegen bureaucratie en regels, waarbij ze wel worden gevraagd als ervaringsdeskundige, als vindplaats, maar niet worden gefinancierd.
Zij zijn de warme onderstroom van Nederland. Zij houden de samenleving leefbaar. De vraag blijft: hoe kan het dat de zorg voor de kwetsbaarste mensen in de samenleving wordt afgewenteld op andere kwetsbare mensen en initiatieven. En hoe kan dat anders?

Hierbij het verslag van anderhalf jaar Kleine Armoede Hulp

haella-krantenartikel

Mensonterend dat gesol met de bed-bad-broodregeling

trouw.nl/opinie/mensonterend-dat-gesol-met-de-bed-bad-broodregeling

De crisis rond de opvang van uitgeprocedeerde asielzoekers is echt niet opgelost, nu de bed-bad-broodregeling (LVV) plots toch weer is ingesteld, vreest Elise Kant.

Elise Kant 13 mei 2023, 12:00

Het paniekvoetbal dat ons de komende tijd te wachten staat bij de opvang van mensen die hier asiel aanvragen, is al begonnen. Regelingen veranderen per dag. Begin van de week werd ineens de bed-bad–broodregeling ingetrokken, een dag later is diezelfde regeling weer ingesteld. Voor de komende tijd dan, maar hoe het volgend jaar gaat, weet niemand. Beseft de politiek wat dit gerommel in de praktijk voor mensen betekent: straks eten en een slaapplaats, of toch 2000 mensen extra die op straat bivakkeren? Kunnen we niet minimale menswaardigheid garanderen in dit land?

De aankondiging deze week om zo plotseling de Landelijke Vreemdelingen Voorziening (LVV) te sluiten, doet denken aan een kind dat verstoppertje speelt en denkt dat anderen hem niet zien. omdat het zelf zijn ogen dicht doet en niemand ziet. Zou de staatssecretaris gedacht hebben ‘sluit de LVV (en je ogen) en het probleem is opgelost’?

Menswaardigheid

De bed-bad-broodregeling is bedoeld om uitgeprocedeerde asielzoekers te begeleiden bij vertrek of – in het geval van nieuwe gegevens – om in Nederland de hernieuwde procedure af te kunnen wachten. Maar de LVV-regeling gaat vooral over menswaardigheid: mensen te eten geven en een dak boven hun hoofd, terwijl zij bezig zijn een uitweg uit hun levenscrises te zoeken.

De staatssecretaris wilde 30 miljoen euro besparen door de LVV af te schaffen. Bij besparing van dit bedrag ging de staatssecretaris voorbij aan internationale en Europese wetgeving. Ook werd er niet verder gekeken dan kortetermijnkosten. Immers, 2000 mensen meer op straat betekent op de lange termijn hogere kosten op het gebied van acute zorg en veiligheid.

En de druk wordt gewoon verlegd, op de onder meer door mantelzorg toch al overbelaste particulieren die initiatief nemen, die het drama op straat niet langer kunnen aanzien. Het is de caritas, die al eeuwenlang mensen opvangt die door de overheid niet worden gezien of niet belangrijk genoeg worden gevonden voor goede zorg.

Wat er nu gebeurt is op twee vlakken verontrustend. Ten eerste: de zorg voor steeds grotere groepen mensen wordt door de overheid losgelaten. Zoek het maar uit. De armste mensen in Nederland zijn immers niet de mensen die naar de voedselbank gaan, maar die daarvoor net te veel verdienen, maar ook leningen hebben die nergens op papier staan en niet worden meegerekend. Of mensen die al drie jaar op de voedselbank waren aangewezen, maar die zich niet durven te melden bij de gemeente.

Daarnaast mensen zonder verblijfspapieren. Naast de mensen in de LVV, die nu dus ook onzeker zijn geworden, zijn dat er duizenden. Afwassers, kamermeisjes, schoonmakers. Mensen die onze economie draaiende houden maar op grote schaal worden uitgebuit en een zeer beperkt aantal rechten hebben. Het recht op gastvrijheid wordt dagelijks met grote voeten getreden.

Rafelranden

Gelukkig zijn er in Nederland veel mensen die zich wel wat aantrekken van deze mensen aan de rafelranden van de samenleving. Toen in de coronatijd velen hun baan verloren, kwamen vrijwilligers massaal in actie om ervoor te zorgen dat niemand honger had. Alleen al in Amsterdam ging dat om zo’n 40 kleine initiatieven in buurten en wijken, die soms vanuit de eigen huiskamer eten verstrekten aan zo’n 17.000 mensen (ter vergelijking: bij de voedselbank waren dat er 5000).

De zorg voor mensen die de leus ‘Geen Honger in Amsterdam’ wilden waarmaken is ingevuld door de vele vrijwilligers die, vaak ervaringsdeskundig, niet konden aanzien wat in hun eigen straat gebeurde. In Amsterdam nam de lokale overheid financiële verantwoordelijkheid, maar dat laat onverlet dat het werk neerkomt op kwetsbare schouders. Ook dat is dus verontrustend.

Toevallig opgezet

De vraag is of we zo’n samenleving willen. Een land waar kwetsbare mensen zijn overgeleverd aan wat toevallig door vrijwilligers wordt opgezet. Een land waar mensen, vaak met zelf een minimuminkomen, andere mensen helpen en op wiens schouders het falen van de humanitaire rechtsstaat wordt gelegd. Duizenden mensen repareren dagelijks de gevolgen van een systeem dat in zijn voegen kraakt. Zij houden de humaniteit in stand.

De vraag aan de staatssecretaris blijft dan ook: als je het niet meer ziet, is het probleem dan opgelost of heb je het gewoon op andere schouders gekieperd? Het antwoord laat zich raden.

Het Haëlla Jaarverslag 2022 is uit!

2022 was wederom en bijzonder jaar voor de Haella Stichting. Een jaar waarin we ons 55-jarig jubileum vierden met een mooi feest in Mozaiek, en waarin we weer vele fantastische initiatieven mochten ondersteunen. In ons jaarverslag vind je inspirerende voorbeelden daarvan, mogelijk gemaakt door mensen die hét verschil maakten in het leven van anderen.

Via de samenwerking met andere fondsen in Kleine Armoede Hulp werden waardevolle kleine initiatieven geholpen om armoede en eenzaamheid tegen te gaan. En dankzij de samenwerking in WijDoenMee hebben veel vluchtelingen een steuntje in de rug gekregen.

Lees het hele verslag hier.

Wijziging Buitenland beleid.  Consequenties voor aanvragen uit Oeganda

Van oudsher financierde Haella wereldwijd, vaak via en op verzoek van Nederlandse organisaties. In de afgelopen jaren hebben we steeds meer gewerkt met directe financiering in landen zelf en het overdragen van verantwoordelijkheden naar mensen in de landen waar we mee samen werken.

Onlangs zijn we begonnen met een pilot. Er zijn, op initiatief van de partners twee Haella families gevormd: één in Noord en één in Centraal Oeganda. Deze families hebben gezamenlijk vastgesteld waar ze op in willen zetten en welke partners ze daar bij willen zoeken. De families bestaan uit Haella partners en lokale experts.

Dit houdt in dat:
– De partners in de families gezamenlijk voorstellen wat de prioriteiten zijn. Gekozen is voor: geweld tegenvrouwen/ tienerzwangerschappen/school drop outs voorkomen.
– De partners zelf nieuw partners aandragen en adviseren over andere aanvragen uit Oeganda
– Er per familie een capaciteitsversterkingstraject wordt ingezet bepaald door de partners in overleg met de experts, gefinancierd door Haella
Er geen projecten in Oeganda meer gefinancierd worden die niet rechtstreeks zijn aangevraagd door de uitvoerende partner
– Nadruk ligt op community based organisations en ownership.

KCH-rapportage-2022

Lees nu de 3de rapportage Kleinecoronahulp

De coronacrisis heeft ons wrange lessen geleerd over armoede en eenzaamheid. En
de armoede in Nederland is dit jaar nog groter geworden en groeit nog steeds. Nu niet
meer alleen door corona maar ook door inflatie, olie en gasprijzen die stijgen. De stille armoede waar nogal eens overheen werd gekeken is niet meer stil. Dit daagt fondsen uit daar antwoorden op te geven. In het groot en in het klein. Systemisch, systeem bevragend, zoekend naar structurele oplossingen, maar ook de signalen bijeen brengend uit de kleine verhalen die samen het hele verhaal vertellen van mensen die buiten het blikveld vallen van instanties.

Het is indrukwekkend hoe mensen gewoon gaan doén. In hun buurt. Omdat ze het niet
aan kunnen zien. Dat wij daar aan bij kunnen dragen is mooi, maar ook een voorrecht.
Het gaat over verbinding. Over een plannetje, geboren aan de keukentafel, dat leidde tot verbindingen tussen fondsen en initiatieven, allemaal gericht op dat ene doel: mensen laten weten dat ze niet in de steek gelaten worden, zelfs niet in coronatijd en ook niet daarna. Zo houden we samen de samenleving leefbaar.

Hierbij de derde tussenrapportage van hoe dat verder ging na de vorige rapportage uit april 2021 en een blik vooruit.

Kleinecoronahulp is een samenwerking van verschillende fondsen die actief zijn in heel Nederland en wordt uitgevoerd door de Haella Stichting. Meer informatie over Kleinecoronahulp vind je hier.

Lees nu de 2de rapportage Kleinecoronahulp

Elise Kant, directeur van de Haella Stichting: ‘Zes maanden geleden verscheen de eerste tussenrapportage van Kleinecoronahulp. Als ik die rapportage nu teruglees zie ik dat we toen niet konden bevroeden dat we ons nu nog steeds in een situatie van lockdown bevinden. En dat de vraag hoe nu verder van toon is veranderd. De coronacrisis, de toeslagencrisis, de onrust in de samenleving en de polarisatie zorgen voor een andere werkelijkheid dan toen. Van 18 kleine voedselprojecten in Amsterdam naar een miljoenenproject met 19 initiatieven voor 10.000 mensen. Van heel veel eenzaamheidsprojecten voor ouderen naar een samenleving waarin gevaccineerd wordt. Er zijn zorgen over de nasleep voor jongeren. De weg tussen “het is straks voorbij” en “houdt het nou nooit op” heeft veel bochten. De grote vraag is: wanneer is de coronacrisis voorbij? Wat is de definitie daarvan? En wat gebeurt er dan? Wat zijn de uitgestelde effecten? Maar gelukkig gaat het nog steeds over verbinding. Over een plannetje, geboren aan de keukentafel, dat leidde tot verbindingen tussen fondsen en initiatieven, allemaal gericht op dat ene doel: mensen laten weten dat ze niet in de steek gelaten worden, zelfs niet in coronatijd. Zo houden we samen de samenleving leefbaar.’

Lees nu in deze tweede tussenrapportage hoe dat verder ging na september 2020.

Kleinecoronahulp is een samenwerking van verschillende fondsen die actief zijn in heel Nederland en wordt uitgevoerd door de Haella Stichting. Meer informatie over Kleinecoronahulp vind je hier.

Kleinecoronahulp

Tussenrapportage van zes maanden Kleinecoronahulp

Zes maanden geleden brak de coronacrisis uit. Zo snel als dat gebeurde kwam ook de reactie. Overal kwamen mensen in actie om aan de gevolgen van deze crisis het hoofd te bieden. Initiatieven werden opgezet, uitgebreid, aangepast om zoveel mogelijk mensen die opeens in nood waren gekomen te helpen. Een overstelpende hoeveelheid energie en dadendrang kwam los. Voor de Haëlla Stichting was het binnen een paar dagen duidelijk dat er heel veel kleine initiatieven ontstonden die dringend behoefte hadden aan kleine financiering. Daarop werd het plan om een platform Kleinecoronahulp op te zetten geboren. Overleg met Fonds 1818 leidde in zeer korte tijd tot het realiseren van dat plan en het opzetten van de website www.kleinecoronahulp.nl. Een mail naar het landelijk fondsenoverleg leidde snel tot genoeg andere deelnemende fondsen om op een bredere basis aan de slag te gaan.

Kleinecoronahulp is een prachtig voorbeeld hoe fondsen en initiatieven hun inzet en vrijheid benutten om dat te gaan doen wat nodig is. Klein, flexibel en tegelijk alles bij elkaar groots en belangrijk voor zo velen. Kleinecoronahulp werd een vliegwiel voor heel veel energie en resultaat. Van ‘Crew against Corona’ in Den Bosch, dat begon met een paar vrijwilligers en uitgroeide tot een coördinerend platform, tot de vele voedselprojecten. Van in eerste instantie activiteiten voor eenzame mensen, tot later voor mensen die overal buiten de boot bleken te vallen en meer in de problemen kwamen naarmate de crisis langer duurde. Van muziek in verzorgingstehuizen tot spatschermen voor duofietsen. Allemaal met een menselijke maat. Allemaal in gang gezet door mensen die zich inzetten voor een ander en dat vaak heel gewoon vinden. Allemaal vrije vogels die elkaar vinden in een wereld die op zijn kop staat.

Na zes maanden is het tijd om de balans op te maken. Wat hebben we precies gedaan en wat gaan we doen nu blijkt dat de crisis nog maanden aan gaat houden. Wat betekent dat?

We blikken terug op hoe het begon, wat er veranderde en wat we nu moeten of kunnen gaan doen.

Het gaat over omschakelen van noodhulp naar structurele oplossingen, zonder de situatie van hier en nu en honger in Nederland uit het oog te verliezen. Het gaat over helpen zonder afhankelijkheid te creëren. Over je rol pakken als fondsen maar ook het gesprek aangaan met de gemeenten.

Vooral gaat het over verbinding.

Over een plannetje, geboren aan de keukentafel, dat leidde tot verbindingen tussen fondsen en initiatieven, allemaal gericht op dat ene doel: mensen laten weten dat ze niet in de steek gelaten worden, zelfs niet in coronatijd. Zo houden we samen de samenleving leefbaar.

Lees in deze Kleinecoronahulp tussenrapportage hoe dat ging.